Wähle ein anderes Land oder eine andere Region, um Inhalte für deinen Standort zu sehen. Select another country or region to see content for your location. Seleccione otro país o región para ver el contenido de su ubicación. Selecteer een ander land of een andere regio om de inhoud van uw locatie te zien. Vælg et andet land eller område for at se indhold, der er specifikt for din placering. Voit katsoa paikallista sisältöä valitsemalla jonkin toisen maan tai alueen. Choisissez un pays ou une région pour afficher le contenu spécifique à votre emplacement géographique. Επίλεξε μια άλλη χώρα ή περιοχή, για να δεις περιεχόμενο σχετικό με την. Scegli il Paese o territorio in cui sei per vedere i contenuti locali. 別の国または地域を選択して、あなたの場所のコンテンツを表示してください。 Velg et annet land eller region for å se innhold som gjelder der. Escolha para ver conteúdos específicos noutro país ou região. Välj ett annat land eller område för att se det innehåll som finns där. Konumunuza özel içerikleri görmek yapmak için başka bir ülkeyi veya bölgeyi seçin. Chọn quốc gia hoặc khu vực khác để xem nội dung cho địa điểm của bạn

Diese Box wird angezeigt, da die Seitensprache nicht mit einer den Browsersprachen übereinstimmt.

Close



'1 miljoen miljoen = 1 biljoen'.

Ernst Prost legt in deze circulaire uit welke kans de lage rentestand de staat biedt om het stimuleren van de economie na de coronacrisis te financieren

[Translate to Niederländisch:]

Beste medeondernemers, beste collega's,

 

U weet inmiddels dat ik graag gebruikmaak van het krijgshaftige vocabulaire van heldhaftige strijd en heroïsche veldslagen. Dat is meestal na een vierde glas rode wijn of als ik een boek van Clausewitz heb gelezen ... Ik maak alleen geen gebruik van oorlogsretoriek – hoe drastisch mijn beschrijving van de situatie of onze werkzaamheden ook is. Want oorlog is nog steeds iets heel anders dan een crisis. En het verschil tussen oorlog en strijd heb ik ook al beschreven. In een oorlog vinden mensen de dood – en in een strijd proberen we levens te redden.

En ik zie nog een groot verschil tussen een oorlog en deze crisis: in een oorlog wordt alles verwoest. Machines, fabrieken, installaties, huizen – echt alles. Alles van waarde, al het vermogen. En nu is er natuurlijk geen sprake van dat privé-eigendom, bedrijfsbezit en staatsstructuren worden verwoest – ook al staan we momenteel voor een grote uitdaging. Maar we hoeven niks opnieuw op te bouwen, zoals na de Tweede Wereldoorlog. We moeten alleen alles weer op gang brengen. En dat is natuurlijk ook een zware, maar geen onmogelijke taak. Ik vind het belangrijk om dit onderscheid te maken omdat veel schrijvers de bewoording 'ingestorte economie' gebruiken. Het lijkt wellicht meer op een gedwongen comateuze winterslaap ...

De goede eigenschappen van ons, de Duitsers, zijn immers onze ijver, onze ambitie en onze regelrechte werkdrift. Dat is alvast 90% van datgene wat we nodig hebben om er weer bovenop te komen ... Daar wordt 1.000 miljard euro of anders gezegd 1 miljoen miljoen euro voor uitgetrokken ... Dat zijn dan 1 biljoen euro. Wat mij betreft mag dit ook 2 biljoen euro worden. Nou en? Geld kost momenteel toch niks. De kosten voor geld bestaan uit rente en de staat hoeft hier momenteel niet voor te betalen. Dat is nog eens geluk hebben ... Ten tijde van de hoge rentestand betaalde Duitsland voor zijn staatsschulden elk jaar tussen de 20 en 40 miljard euro aan rente. Door de schuldenrem en vooral deze renteloze tijd zijn we in staat om deze miljarden aan rente in de nationale begroting voor het grootste deel dit jaar te besparen. En dat is alvast goed nieuws.

En wat gebeurt er nu aan de kostenzijde in de nationale begroting als we nog eens 2 biljoen euro schulden maken bovenop de 2 biljoen euro aan schulden die we al hebben? – Juist, niks! Zolang de staat hier geen rente voor hoeft te betalen, ontstaan er ook geen extra kosten en hoeft er aan de andere kant ook niks te worden bespaard. Nog beter. Het zou rampzalig zijn als we vanwege de crisis een grote schuld zouden opbouwen en vanwege deze schulden ergens anders – waar weten we inmiddels – weer veel geld moeten besparen. Maar dat is dus niet nodig. Met schulden waar we geen rente over hoeven te betalen, kunnen we goed leven. Vooral als we deze schulden bij de eigen burgers hebben. 'Staatsobligaties' heet dat.

Ik ben natuurlijk geen minister van Financiën, maar gewoon een directeur uit het platteland – maar zo zou ik het aanpakken. De grote bazooka op de schouder leggen en zoals Mario Draghi destijds “whatever it takes” roepen en zoveel schulden maken als ik nodig heb om de economie weer aan te zwengelen. Nu geld besparen zou net zo onzinnig zijn als de klok stilzetten om tijd te besparen.

Bovendien kunnen zo eindelijk dringend nodige investeringsprogramma's worden opgezet om de deels gebrekkige Duitse infrastructuur te verbeteren: scholen, bruggen, digitalisering, energietransitie en gezondheidszorg. Er is dus veel werk te doen. Er is meer dan genoeg werk en als er nu nog smeermiddel, oftewel geld, in de motor wordt gepompt, wordt het na de crisis beter dan voor de crisis. Als we nu onze plicht doen, is dit niet alleen een recept voor Duitsland, maar voor heel Europa. Maar daarvoor moeten we niet alleen ideologisch, nationalistisch of zelfs fundamentalistisch denken. De door de ECB uitgegeven eurobonds leveren ook onze buren geld op en dit met lage rente – en het draait ook alleen om lage rente!

Ihr 

Ernst Prost