Wähle ein anderes Land oder eine andere Region, um Inhalte für deinen Standort zu sehen. Select another country or region to see content for your location. Seleccione otro país o región para ver el contenido de su ubicación. Selecteer een ander land of een andere regio om de inhoud van uw locatie te zien. Vælg et andet land eller område for at se indhold, der er specifikt for din placering. Voit katsoa paikallista sisältöä valitsemalla jonkin toisen maan tai alueen. Choisissez un pays ou une région pour afficher le contenu spécifique à votre emplacement géographique. Επίλεξε μια άλλη χώρα ή περιοχή, για να δεις περιεχόμενο σχετικό με την. Scegli il Paese o territorio in cui sei per vedere i contenuti locali. 別の国または地域を選択して、あなたの場所のコンテンツを表示してください。 Velg et annet land eller region for å se innhold som gjelder der. Escolha para ver conteúdos específicos noutro país ou região. Välj ett annat land eller område för att se det innehåll som finns där. Konumunuza özel içerikleri görmek yapmak için başka bir ülkeyi veya bölgeyi seçin. Chọn quốc gia hoặc khu vực khác để xem nội dung cho địa điểm của bạn

Diese Box wird angezeigt, da die Seitensprache nicht mit einer den Browsersprachen übereinstimmt.

Close




«Καλά χρέη, κακά χρέη»

Στο σημερινό ενημερωτικό δελτίο, ο Ernst Prost εξηγεί γιατί το κράτος θα μπορούσε σήμερα να κάνει νέα χρέη καλοπροαίρετα, ώστε να δώσει ώθηση στην οικονομία – διαφορετικά απ' ό,τι πριν από δέκα χρόνια

Αγαπητοί συνεπιχειρηματίες!

 

Πριν από δέκα χρόνια αντέδρασα έντονα στη δημιουργία δημόσιου χρέους. Ακόμη θυμάμαι καλά πώς επέκρινα όλους τους πολιτικούς, επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο εκτός από χρέη. Γιατί δήλωσα λοιπόν χθες «δεν έχει σημασία αν είναι ένα ή 2 τρισεκατομμύρια Ευρώ περισσότερο χρέος, δεν πειράζει, αντίθετα, είναι σωστό για την αντιμετώπιση της κρίσης να πάρουμε δάνεια»; Ο υπολογισμός είναι απλός και ο λόγος για τη μεταστροφή μου εξηγείται ακόμη πιο απλά: Πριν από δέκα χρόνια ήμασταν – για να το πω απλά – κατά την άποψή μου υπερχρεωμένοι. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν μας, η οικονομική δύναμη της Γερμανίας ανερχόταν στα 2,5 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Το συνολικό χρέος εκείνη την εποχή ήταν χονδρικά περίπου 2 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Ο λόγος του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ ήταν περίπου 80 %. Οι τόκοι που θα έπρεπε να πληρώσουμε γι' αυτό το χρέος, ανέρχονταν το 2010 στα 33 δισεκατομμύρια Ευρώ. Το 2008 ήταν μάλιστα περίπου 40 δισεκατομμύρια Ευρώ! Αυτά τα χρήματα έλειπαν φυσικά από άλλα σημεία....

Ποια είναι σήμερα η εικόνα για το περασμένο έτος, το 2019; Χρέη εξακολουθούμε να έχουμε περίπου στα 2 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Μειώσαμε μεν λίγο το χρέος, αλλά κατά βάση η κατάσταση παραμένει η ίδια όπως το 2010, όταν μπήκε με συνέπεια και ορθότητα ένα φρένο στο χρέος. Αλλά το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν μας, η δύναμη της οικονομίας της Γερμανίας εκτοξεύτηκε στα ύψη από 2,5 τρισεκατομμύρια Ευρώ στα θρυλικά 3,4 τρισεκατομμύρια Ευρώ. Κατά συνέπεια και ο λόγος του δημοσίου χρέος προς το ΑΕΠ μειώθηκε από 80 % σε 60 % πλέον. Για λόγους σύγκρισης: Οι Η.Π.Α. έχουν λόγο δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ 110 % και η Ιαπωνία 240 %.

Συνεπώς, τώρα έχουμε με πολύ δυνατότερη οικονομία το ίδιο ύψος χρέους – δεν είναι και άσχημη η βελτιωμένη αυτή αντιστοιχία. Και πως εξελίχθηκαν οι πληρωμές των τόκων μας; Γιατί αυτές οι οικονομικές δαπάνες για τις πιστώσεις είναι που επιβαρύνουν κάθε χρόνο τον προϋπολογισμό. Όπως ανέφερα και παραπάνω, το 2008 πληρώσαμε περίπου 40 δισεκατομμύρια Ευρώ σε τόκους και το 2010 περίπου 33 δισεκατομμύρια Ευρώ. Και το 2019; Μόνο 12 δισεκατομμύρια Ευρώ.... Πολύ καλά! Βλέπετε αυτή τη διπλή επίδραση; Παύση των χρεών (αν θέλετε), με σαφώς ισχυρότερη οικονομία! Και οι πληρωμές των τόκων χάρη στα χαμηλά επιτόκια μειώθηκαν δραματικά. Τέλεια! Αυτό σημαίνει φυσικά από την άλλη, ευκαιρία για νέα δάνεια, τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να συνάψουμε, για να τερματίσουμε την κρίση και να δημιουργηθεί νέα ώθηση. Τα χρήματα δεν κοστίζουν φυσικά τίποτα, όπως έγραψα και χθες – ναι, εν μέρει έχουμε μάλιστα εξαιτίας του αρνητικού επιτοκίου δανεισμού και την αξιοπερίεργη περίπτωση που ο δανεισμός φέρνει χρήματα στο κράτος αντί να του κοστίζει, γιατί τα επιτόκια είναι αρνητικά για τους επενδυτές. Δηλαδή τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα....

Και μια τελευταία ματιά στις πληρωμές τόκων και τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό των τελευταίων 10 ετών: Έτσι θα δούμε τι ποσοστό του ετήσιου προϋπολογισμού πήγε στην εξυπηρέτηση των δανείων, δηλαδή στους τόκους. Ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός πριν από δέκα χρόνια ήταν περίπου 320 τρισεκατομμύρια Ευρώ και από αυτά, όπως ανέφερα παραπάνω, τα 33 δισεκατομμύρια Ευρώ πήγαν στους τόκους του χρέους. Ο προϋπολογισμός του προηγούμενου έτους ήταν περίπου 350 τρισεκατομμύρια Ευρώ, δηλ. αρκετά παραπάνω, αλλά οι τόκοι ήταν μόνο 12 δισεκατομμύρια Ευρώ!! Συνεπώς, και από αυτήν την οπτική υπάρχει η δυνατότητα για σοβαρές δημόσιες ενέσεις ενίσχυσης της οικονομίας. Όχι για να κάνουμε χαζομάρες, αλλά για να ξαναπάρουμε μπρος. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει τώρα το δημόσιο να βάλει το χέρι στην τσέπη. Όπως είπα, με την τωρινή εικόνα επιτοκίων θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε με διπλάσιο χρέος, από δύο σε τέσσερα τρισεκατομμύρια Ευρώ, χωρίς ουσιαστικά υψηλότερες πληρωμές τόκων.

Τι μπορεί να κάνει το κράτος και η οικονομία με 2 δισεκατομμύρια Ευρώ: να ανακατασκευάσει γέφυρες, να εκσυγχρονίσει σχολεία, να δώσει νέα πνοή στο εκπαιδευτικό, να ενισχύσει τον κλάδο της υγείας μετά από αυτήν την πανδημία, να ολοκληρώσει την ενεργειακή στροφή και και και. Όλα αυτά, για τα οποία χρειάζονται χρήματα, τα οποία όμως δημιουργούν και θέσεις εργασίας και ταυτόχρονα είναι ωφέλιμα για ολόκληρη την κοινωνία και το μέλλον μας. Πλήρης απασχόληση και μια ευημερούσα οικονομία είναι απολύτως απαραίτητες προϋποθέσεις για αυξημένα φορολογικά έσοδα..... Και αυτό είναι αυτό που το κοινωνικό κράτος θέλει – και χρειάζεται επειγόντως για την προστασία όλων των πολιτών και την εκπλήρωση όλων των καθηκόντων του.

 

Με εκτίμηση,

 

Ernst Prost


Ελλάδα